जकार्ता। चीनको आर्थिक वृद्धिसँगै देशहरूले आफ्नै विकासको प्रशंसा गरेको र कम्युनिस्ट राष्ट्रहरूको ऋणको जाल कूटनीतिलाई चकित पार्न सफल भएकाले चीनले दक्षिण पूर्वी एसियाली राष्ट्रहरूसँग रणनीतिक अधिग्रहण गर्न सकेको छैन।
मलेसिया, भियतनाम, इन्डोनेसिया, ब्रुनाई र फिलिपिन्सको विपरीत, आसियान देशहरूले चिनियाँ ऋणको सिकार भएनन् र उनीहरूले आफ्नो विशेष आर्थिक क्षेत्रहरू चिनियाँ ऋण जालो भन्दा बाहिर विस्तार गरेका छन्।
जेम्स क्रिक्टनले नीति अनुसन्धान समूह (पोरेग) ले जारी गरेको एक विज्ञप्तिमा चिनियाँ ऋणको जाल: पाकिस्तानले आफ्नो विदेशी ऋणको ३० प्रतिशत चीनलाई तिर्नुपर्ने आईएमएफले जनाएको छ।
छोटकरीमा भन्नुपर्दा, दक्षिण-पूर्वी एसियाली राष्ट्रहरूले पूर्ण शक्तिका साथ चीन र उसको ऋणको जाल रणनीतिलाई रातो कार्ड देखाएका छन्। यसबाहेक आसियनले आज यसको सबैभन्दा ठूलो व्यापारिक ब्लकले भूराजनीतिक गणनामा यस क्षेत्रको महत्त्वलाई सङ्केत गर्दछ।
यद्यपि, दक्षिण एसिया र अफ्रिकामा, चीन गरिब आसियान देशहरूलाई विकास सहायता र आर्थिक सहायताको स्रोत हो। उदाहरणका लागि लाओस र कम्बोडिया बेल्ट एन्ड रोड इनिसिएटिभमा सामेल भए र कम्बोडियाले चीनबाट (२०२० सम्म) एफडीआईको रूपमा ८६० मिलियन अमेरिकी डलरभन्दा बढी प्राप्त गरेको पोरेगले रिपोर्ट गरेको छ। दक्षिण एसिया र अफ्रिकाको विपरीत, यहाँ दक्षिण पूर्वी एसियामा, चीन सक्षम हुन सकेको छैन। रणनीतिक अधिग्रहण प्रहार गर्ने गरेको छ।
क्षेत्रीय अर्थतन्त्रमा यसको ठूलो योगदानको बाबजुद, सिंगापुरको आईएसईएस-युसुफ इशाक इन्स्टिच्युटले हालै गरेको दक्षिण पूर्वी एसियाली सम्भ्रान्तहरूको अध्ययनमा चीन यस क्षेत्रमा सबैभन्दा कम भरपर्दो देश भएको पाइयो। सोही अध्ययनका अनुसार जापानपछि अमेरिका दोस्रो सबैभन्दा भरपर्दो साझेदार हो, सिङ्गापुर पोस्टले रिपोर्ट गरेको छ।
चीनको आर्थिक प्रभावले दक्षिण पूर्वी एसियाली देशहरूको सार्वभौमिकताको सम्बन्धलाई उछिनेको छ र चिनियाँ आर्थिक सहभागितामा भएको उछाल विस्तारवादसँग मेल खाएको पोरेगले रिपोर्ट गरेको छ।
दक्षिण पूर्वी एसियाली राष्ट्रहरूले खुला र समावेशी क्षेत्रीय प्रणाली चाहन्छन् जसले उनीहरूलाई उनीहरूको राष्ट्रिय स्वतन्त्रतालाई अधिकतम बनाउन अनुमति दिन्छ, जबकि चीनको नीति यस उद्देश्यको विपरीत छ।
यसमा आचारसंहिताको वार्तामार्फत दक्षिण चीन सागरमा विदेशी (अर्थात् पश्चिमी) सैन्य उपस्थिति सीमित गर्ने चीनको जिद्दी र यस क्षेत्रमा आफ्नो प्रभावलाई सीमित गर्ने अन्य प्रयासहरू समावेश छन्। दक्षिण पूर्वी एसियाली देशहरूलाई जोखिममा पारेर आफ्नो स्वार्थ पूरा गर्नु चीनका लागि त्यति सहज छैन।
