कतै क्रान्तिका दूतहरु,
कतै शान्तिका शत्रुहरु
कराएका कोलाहल मात्रै सुनिन्छन्।
जहाँ हेर्दा नाराबाजी,बन्द हडताल ,
भोकानाँगाका छट्पटाहट् सुनिन्छ।
स्वार्थकै रङमा रङ्गाएका, समाजसेवी र भलाद्मी कहलाएका,
नेपालको झण्डा छोडि, पार्टीको झण्डा फहराउँछन् ।
कहिँ बिर्सी सके होलान्, ती चन्द्र ,सुर्य,डाफेँ गुराँसलाई
चार पाङ्ग्रेमा सवार भई , निहत्था जनताला आशा दिलाँछन।
एकताको यो देश, बुद्धका ती उपदेश ।
खै सबै कहाँ बिर्सिए होलान्।
शान्ति छरिएका यो भुमिमा,
यति धेरै द्वन्द्व ,कलह र विकृति ,
कहाँबाट उब्जिएका होलान्।
पीडाका वेदनाले तर्सित जनताहरु,
हेरी हेरि भिन्न भिन्न भयानकताहरु
वाह रे यहाँका राजनीति !!
वाह रे यहाँका राजनीतिज्ञ !!
मुलुक डुब्छ भनी डर छैनन् कसैमा,
पार्टीकै चिन्तामा व्यस्त र मस्त ,
कोरानाको कहरले विश्व नै सिकिस्त छन्
हाम्रो देशका नेताहरु भ्रष्टाचारमै लिप्त छन्
कविता : साधु शरण महतो
भंगहा नगरपालिका–४ रामनगर विर्ता, महोत्तरी
