जेनेभा : पाकिस्तानका विद्यालयहरुमा हिन्दु, यहुदी र बलुच अभियानकर्मीहरुलाई घृणा गर्न सिकाउने गरेको विषय एक बलूच राजनीतिज्ञले संयुक्त राष्ट्र संघलाई जानकारी गराएको छन् ।
संयुक्त राष्ट्र संघले डर्बन घोषणापत्र र मोशनको योजनाबारे जेनेभामा आयोजित कार्यक्रममा बलुच भ्वाईस एफिलिएसनका अध्यक्ष मुनिर मेंगलले भनेका थिए, “म अत्यधिक सामान्य सरकारी मिलिट्री कलेजमा उच्च माध्यमिक विद्यालयमा जान्थें । जसलाई क्याडेट संकाय भनिन्छ । हाम्रो लागि प्राथमिक पाठ भनेको हिन्दुहरू काफिर हुन्, यहूदीहरू इस्लामका सत्रुहरू हुन् र उनीहरू सबै कुनै फरक कारणका लागि मर्नुपर्दछ भनेर सिकाइन्छ ।”
उनले थपे, “वर्तमान समयमा पनि उही समानता चाहीँ बर्दीधारी सैनिक शिक्षाविद्हरूको प्राथमिक महत्वपूर्ण र आधारभूत सन्देश हो कि हामीले हतियार र बमलाई सम्मान गर्न पाएका छौं । परिणामस्वरूप हामीले हिन्दूको विपक्षमा यी प्रयोग गर्न पाएका छौं । उनीहरूलाई एक आमाले अर्को हिन्दुलाई जन्मदिनुअघि नै मार्न सक्छन्, त्यसका लागि कुनै पनि मुद्दाको आवश्यक पर्दैन भनेर सिकाइन्छ ।”
यस किसिमको घृणा अहिलेको पाकिस्तानमा प्रत्येक चरणमा पाकिस्तानी संकाय, मदरशामा पढाइन्छ । र यो प्रशिक्षण पाठ्यक्रमको एक हिस्सा हो । आध्यात्मिक कट्टरपन्थी र आतंकवादी टोलीलाई राज्य रणनीतिक सम्पत्तिका रूपमा घोषणा गरी पेस गरिएको छ, मुनिरले संयुक्त राष्ट्र संघको कार्य समूहलाई यसबारे जानकारी दिएका हुन् ।
“त्यस्तै गरी, ईश्वरनिन्दा सम्बन्धी कानुनहरू समाजको अत्यन्त कमजोर गुटहरूलाई, उल्लेखनीय रूपमा गैर धर्मनिरपेक्ष अल्पसंख्यकहरूलाई सजाय दिन व्यवस्थित रूपमा प्रयोग भइरहेको छ र भेदभावको लागि अत्यधिक उपकरणको रूपमा प्रयोग भइरहेको छ । कसैलाई ईश्वरनिन्दाको लेबल लगाउनु, सम्पूर्ण छिमेकीलाई सजाय दिनु र अतिरिक्त न्यायिक आरोप लगाइएको व्यक्तिलाई मार्नु, ईश्वरनिन्दा सम्बन्धी कानुनको दुरुपयोगविरुद्ध बोलेको कसैको हत्या गर्नु पाकिस्तानमा बहादुरीको कार्य हो “, बलूच कार्यकर्ताले उल्लेख गरेका छन् ।
उनी भन्छन् कि यस कार्य समूहले उनीहरूको रणनीतिक नव-उपनिवेश बिमा पोलिसी मुनि रहेका मानवजातिहरुलाई दमन गरिरहेको छ भनेर कुनै पनि प्रकारको भेदभावबाट जोगाउन हामी कुशल बिमा नीति बनाउन असमर्थ छौं ।
मुनीरले भने, “म अझै बलोचिस्तानको उदाहरण दिन्छु, जसलाई इस्लामिक स्टेट अफ पाकिस्तानद्वारा व्यक्तिहरूको आवश्यकताको विरोधमा दबाबले समेटेको थियो । अब तथाकथित मेगा इनिसिएटिभ, वित्तीय बृद्धि पहल, पोर्ट विकास कार्यहरू र अन्य धेरै सबै आकर्षक, लाभदायक, र कल्पना वाक्यांश छन् । तथापि वास्तविकतामा मात्र रणनीतिक गहिराइ महसुस गर्न र आफ्नो स्वार्थ पूर्ति गर्नका लागि मात्रै यसो गरिएको छ ।”
