गिलगिट बाल्टिस्तान । विनाशकारी बाढीले गिलगिट बाल्टिस्तानको गैरकानूनी रूपमा कब्जा गरेको क्षेत्रमा विनाश सिर्जना गरेको एक वर्ष भन्दा बढी बितिसकेको छ। पुलहरू भत्किए, खेतबारीहरू भत्किए, घरपरिवार डुबानमा परे तर पाकिस्तानको प्रोक्सी प्रशासनले प्रकृतिको प्रकोपबाट पीडितहरूलाई बचाउन र उद्धार गर्न केही गरेन।
पानी घटे पनि विपद्को फोहोर छोडे पनि स्थानीय प्रशासनको सहयोगमा नयाँ जीवन सुरु हुनेमा स्थानीय आशावादी छन् । तर, तिनीहरूको निराशाको लागि, एक वर्ष भन्दा बढी बितिसकेको छ र बाँचेकाहरू अझै पनि उदासीन सरकारबाट आशा र थोरै क्षतिपूर्तिको लागि रमाइलो गरिरहेका छन्।
गिलगिट बाल्टिस्तानका स्थानीय बासिन्दा इकबाल हुसेनले विनाशकारी बाढीको परिणामबारे बोल्दै भने, ‘जुलाई ५, २०२२ को बाढीमा हाम्रा खेतबारीहरू क्षतविक्षत भए, बाढीले ठूलो मात्रामा वन विनाश भयो, हाम्रो पूर्वाधार ध्वस्त भयो तर प्रशासनले हामीलाई केही उपलब्ध गराएको छैन।’
यद्यपि, उनीहरूले थोरै राशन दिए तर त्यो पनि हामीले बाँच्नको लागि चाहिने भन्दा कम थियो। प्रशासनलाई बाहिरबाट सहयोग र ठूलो रकम आयो तर के भयो बुझेनौं! कोष र सहयोग हामीकहाँ पुगेन। आफ्नो जीविकोपार्जन, जग्गा, घरबार गुमाएका प्रभावित जनताले अहिलेसम्म केही पाएका छैनन्।’
गैरकानूनी प्रशासनले बाहिरबाट पाएको ठूलो रकम र सहयोग गिलगिट बाल्टिस्तानका बाढीपीडितहरूसम्म पुग्न नसकेको स्थानीयको गुनासो छ।
गिलगिट बाल्टिस्तानका बाढी पीडितहरूको कल्याणका लागि स्थानीय प्रशासनले सहायता र कोषहरू खोस्यो वा इस्लामावादबाट कहिल्यै छोडेन।
‘पाकिस्तानको (प्रोक्सी) प्रशासनले यस क्षेत्रका लागि केही गरेको छैन। जाडो आउँदै छ, मानिसहरू अझै पनि अस्थायी घर वा पालमा बसिरहेका छन्। गत वर्षको अर्को साना बाढीले शेरकिल्ला उपत्यकालाई थला पारेको थियो र धेरै घरबार र खेतबारीमा क्षति पुर्याएको थियो, त्यहाँका मानिसहरूले दुःखी जीवन बिताइरहेका छन्। हामीले स्थानीय गैरसरकारी संस्थाहरूबाट मात्रै थोरै सहायता पाएका थियौं, हामीले पाकिस्तानको कुटिल प्रशासनबाट केही पाएका छैनौं,’ सन् २०२२ को बाढी पीडित अमिन मोहम्मदले भने।
सत्तरी वर्षभन्दा बढी समयदेखि इस्लामाबादले गिलगिट बाल्टिस्तानको प्राकृतिक स्रोत खोसेको छ र यस क्षेत्रमा ठूलो मात्रामा वन विनाश गरेको छ। बाढी र पहिरोले दशकौंदेखि पाकिस्तानको गैरकानुनी कब्जामा रहेका बासिन्दाहरूले भोग्दै आएका पीडाहरूलाई थप बढेका छन्।
